ไปไม่ถึงไหนจากศูนย์ แต่ก็ไกลพอดูเมื่อวัดจากจุดที่เคยติดลบมาก่อน
posted on 23 Sep 2010 14:40 by babeheart in Diaryวันนี้เกิดอารมณ์หดหู่ที่เกิดขึ้น สร้างขึ้นจากจิตใจของตัวเอง
ที่เขาว่าไม่มีใครทำให้ตัวเองเป็นทุกข์ได้นอกจากใจของตัวเราเองนั้น มันเป็นเรื่องจริงที่สุด...เพราะความคิดชั่ววูบนี้แท้ ๆ ที่ทำให้ต้องรู้สึกเป็นทุกข์อยู่ในขณะนี้
เรื่องของเรื่องเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง เป็นเรื่องที่เข้าใจดีอยู่ ว่าคนที่เดินไปอยู่จุดที่สูงขนาดนั้น เมื่อต้องมองกลับหลังลงมาหาคนที่บังเอิญผ่านพบอย่างเราอีกครั้ง มันก็อาจจะต้องคิดว่า - - มันต้องการอะไร ต้องการผลประโยชน์อะไรหรือเปล่า
...มันก็แค่เรื่องบังเอิญของคน ที่คงจะคิดไม่เหมือนกัน...
แต่การถูกปฏิเสธกลาย ๆ อย่างมีนัยสำคัญ มันก็สร้างความเจ็บปวดให้ได้มากเหมือนกัน
ช่างเถอะ แค่ทำให้รู้สึกเซถลาไปบ้างเล็กน้อย ไม่ถึงกับจะทำให้ร่วงตกลงไปต่ำลงไปได้เสียที่ไหน...ถ้าได้เจอหน้ากันอีกครั้ง ก็จะทักทาย ส่วนเขาจะจำได้หรือทำเป็นเมินนั้น มันพ้นไปนอกเหนือการควบคุมของเราแล้วล่ะ
ปล.บางทีแอบเกลียดกูเกิ้ลว่ะ...ไม่น่าหาเจอเลย...เหมือนจะยืนยันเล็ก ๆ ว่ามึงอ่ะ...ถูกเมินแล้ว 100 เปอร์เซ็นต์
สู้ๆ
#1 By ตูดเป็ด เป็ดแก่ on 2010-09-23 15:24